ALO NO TENPO

Camiños feitos no tempo;

lembramzas que veñen e van

na compaña da soedade

a chamar por cada quen.

Andanzas feitas,e tropezos,

que con biquiños bos fixemos

Eu de lonxe,terra lembroche  cos

feitos acaecidos

¡a arte de entrete-lo tempo pra non ver envellcido!

( sentado )

vexo pasar un merlo,boando

decindome adeus¡pasando e pensando,

porque me dixo adeus o merlo!decateime que

pasara tempo sen voltar a velo,por eso ese merlo

me decia adeus cuas suas alas ata que a miña vista,

o deixou de alcanzar,por a ribeira a baixo.

Adeus merlo ti voas eres libre no teu boar,

eres o sentir das tardes otoñais,cos teu trinos,eres o

cantar que reson nos  pequenos regatos cheos de arbores

¡ dichoso de ti que eres libre! libre para boar de arbore en arbore.

Sentado vin boar o ( MERLO )