Era un airiño suave
que se ergeu pola mañan
e viña de de non se sabe.
Era un recende de rosas
de roseiras de nengures,
que se meteu pola porta .
Era unha cantiga leda
que musica non sei onde
e petaba na fiestra.
Era unha gracia sutil
que baixaba das etrelas....
¡Eras Ti!
No hay comentarios:
Publicar un comentario